Świadczenie przedemerytalne

Świadczenie przedemerytalne

Łacińskie słowo „emerere” oznacza „zasłużyć”. Zgodnie ze znaczeniem słowa powinniśmy więc emeryturę traktować jako coś, na co zasłużyliśmy. Kiedyś nazywano ją „rentą starczą”. Dzisiaj nie używa się tego określenia choćby dlatego, że biorąc pod uwagę średnią długość życia. wielu pracowników przechodzących na emeryturę trudno nazwać starcami.
Emerytury jako bankowe zabezpieczenie kapitałowe istniały już w Europie w XVI wieku. Oczywiście nie miały one charakteru powszechnego.
Obecnie w większości cywilizowanych państw świata zaopatrzenie emerytalne pracowników jest powszechne i jest jednym z ważniejszych osiągnięć w obszarze praw pracowniczych.
W Polsce emerytem można zostać w wieku 60 lat, gdy jest się kobietą, a 65 gdy mężczyzną.
W Europie najdłużej na emeryturę pracuje się w Wielkiej Brytanii – 68 lat bez względu na płeć. Najmłodszych emerytów mają Rosja, Białoruś i Ukraina – kobiety 55, mężczyźni 60 lat.
Przejście na emeryturę nie zawsze jest jednak możliwe ze względu na różne okoliczności powodujące niemożność świadczenia pracy do ustawowego wieku emerytalnego. Osób, które nie mają tego wieku nie pozostawia się jednak bez wsparcia. Można skorzystać z tak zwanego świadczenia przedemerytalnego.
Co to jest świadczenie przedemerytalne?
To świadczenie finansowe przyznawane osobom znajdującym się w wieku przedemerytalnym, które z racji wieku nie mogą znaleźć pracy. Świadczenie przedemerytalne przyznaje się na czas oczekiwania na emeryturę.
Kto może dostać świadczenie przedemerytalne?
Aby otrzymać świadczenie emerytalne trzeba spełnić zazwyczaj warunki wieku oraz stażu pracy. Obecnie w Polsce świadczenie to przysługuje następującym grupom osób:
1. Zwolnionym z powodu likwidacji lub niewypłacalności pracodawcy, pod warunkiem pracy u tego pracodawcy przez okres co najmniej 6 miesięcy. Dotyczy to kobiet mających co najmniej 56 lat i 20 lat stażu pracy i mężczyzn odpowiednio 61 i 25. W przypadku stażu pracy 34 lata dla kobiet i 39 dla mężczyzn przepis stosuje się bez względu na wiek.
2. Zwolnionym z przyczyn dotyczących zakładu pracy.
Trzeba w tym zakładzie przepracować co najmniej 6 miesięcy; kobiety muszą mieć wiek 55 i staż 30 lat, mężczyźni 60 i 35.
W przypadku stażu dla pań 35 i panów 40 nie stosuje się kryterium wieku.
3. Rencistom, którzy utracili prawo do renty.
Dotyczy to tych, którzy rentę pobierali przez co najmniej 5 lat, a po jej ustaniu przez 30 dni byli zarejestrowani w Urzędzie Pracy. Kobiety powinny mieć ukończony 55 rok życia i 20 – letni taż pracy. a mężczyźni 60 lat i 25 stażu.
4. Pobierającym świadczenia pielęgnacyjne, specjalne zasiłki opiekuńcze lub zasiłki dla opiekuna, gdy prawo do tych zasiłków wygaśnie. Osoby te powinny świadczenie pobierać przez co najmniej 365 dni i mieć: 55 lat i 20 stażu kobiety. 60 lat i 25 stażu mężczyźni.
5. Ogłaszającym upadłość działalności gospodarczej.
Działalność musiała być prowadzona przez minimum 24 miesiące. Dotyczy kobiet od 56 roku życia mających staż pracy 20 lat oraz mężczyzn powyżej 61 roku ze stażem co najmniej 25 lat.
Świadczenie otrzymuje się po uprzednim złożeniu wniosku do ZUS.
Ile wynosi świadczenie przedemerytalne? Od 1 marca 2018 roku jego obowiązuje zasiłek w wysokości 1070,99 zł.

Jak dobrze zorganizować swój czas

Jak dobrze zorganizować swój czas

Pierwszą istotną kwestią są wszelkiego rodzaju organizery czy planery, w których możemy sobie rozpisać swój dzień. Niektóre zawierają całą stronę na każdy osobny dzień, a także strony na zaplanowanie całego nadchodzącego miesiąca w skrócie. Wybór jest ogromny, najlepiej dostosować planer pod swoje potrzeby, ile miejsca potrzebujemy na zapiski, itd. Obecnie na rynku możemy znaleźć wiele bardzo różnych planerów, mają one przepiękne szaty graficzne, dlatego każdy na pewno znajdzie coś dla siebie. Można też korzystać z kalendarza w komputerze i zapisywać tam najważniejsze planowane wydarzenia. Takim sposobem nie zapomnimy, np. że mamy wizytę u lekarza lub że musimy sprawdzić, ile kosztuje ogrzewanie podłogowe, gdy planujemy remont. Kolejna rzecz to samoprzylepne karteczki. Na każdej możemy napisać jedną rzecz, którą musimy zrobić, a później umieścić je w widocznym miejscu tak, aby codziennie mieć przed oczami obraz obowiązków na cały tydzień. Po każdym wykonanym zadaniu odklejamy karteczkę i wyrzucamy ją. Jest to bardzo satysfakcjonujące i motywujące, bo wiemy, jak dużo już udało nam się zrobić i widzimy, że zostało coraz mniej.
Inną bardzo ciekawą propozycją jest to, aby czynności, które zajmą mniej niż pięć minut, wykonywać od razu i nie odkładać ich na później. Ważna jest systematyczność, np. gdy mamy do wykonania jakiś większy projekt, dobrze jest podzielić go sobie na mniejsze części i codziennie robić po trochu, aby nie mieć ostatniego dnia ogromu pracy. Najlepiej także wykonywać obowiązki po kolei, a nie robić kilka rzeczy naraz, gdyż wtedy może nam się wszystko pomylić i żadnej z tych rzeczy nie zrobimy na 100 %. Lepiej skupić się na jednej rzeczy, a po jej wykonaniu, przejść do kolejnej.
Gdy robimy listę rzeczy do zrobienia, najlepiej zapisać na niej jedynie te najważniejsze rzeczy. Gdy jest ich zbyt dużo, często mamy poczucie przytłoczenia i z góry nastawiamy się negatywnie, twierdząc, że i tak nie uda nam się zrobić wszystkiego.
Kolejnym dobrym sposobem jest zaczynanie pracy z samego rana. Gdy odkładamy to wciąż na później, może się okazać, że uciekł nam prawie cały dzień, a jeszcze nie zaczęliśmy pracy. Poza tym, im wcześniej zaczniemy, tym wcześniej skończymy i przez resztę dnia mamy już czas dla siebie, nie musząc się stresować, że jeszcze nie wykonaliśmy swoich obowiązków.
Inny istotny punkt to Internet i social media, które bardzo często rozpraszają nas i nie pozwalają w pełnie skupić się na pracy. Warto więc odłożyć telefon w inne miejsce lub wyłączyć go.
Wiele osób musi mieć porządek w miejscu, w którym się uczy bądź pracuje, gdyż bałagan często powoduje poczucie przytłoczenia i sprawia, że trudno jest się skoncentrować. Dobrze jest wypróbować to na sobie. Może się okazać, iż poprawi to znacznie jakość naszej pracy.
Kolejny sposób na lepszą organizację czasu to planowanie posiłków nawet na kilka dni do przodu. Wtedy wiemy, co musimy kupić i nie marnujemy czasu na chodzenie do sklepu co dwa dni, gdy nagle okazuje się, że brakuje nam jakiegoś składnika do obiadu.

Długość trwania choroby

Długość trwania choroby

Dbasz o swoje zdrowie? Troszczysz się, żeby twój organizm funkcjonował niczym dobrze naoliwiona maszyna? Jeśli odpowiedź jest pozytywna, to fantastycznie. Jednak pomimo ostrożności i samej troski o swoje ciało i ducha, nie zawsze jesteśmy w stanie przeciwdziałać chorobom i infekcjom jakie nas dopadają. Weźmy chociaż pod uwagę różne okresy pogodowe, które narażają nasz organizm na osłabienia. Duża część z nas podróżuje również środkami komunikacji zbiorowej, gdzie zarazków jest zawsze multum. Jeśli mamy dzieci, wylęgarnią chorób są żłobki, przedszkola i szkoły. Odporność zależna jest od wielu czynników, w dużej części nie od nas zależnych. No cóż… Ale złapaliśmy już to choróbsko. I co dalej? Leżymy w łóżku, izolujemy się od wszystkich. Jeśli czujemy się naprawdę fatalnie, dobrze by było odwiedzić lekarza, aby ten wybrał właściwy sposób leczenia. Czasem wystarczy doładowanie organizmu witaminami, wyleżenie się porządnie w cieplutkim łóżku i przeczekanie tego co nas spotkało. Innym razem uziemieni jesteśmy na dłuższy czas. Pan doktor zapisał nam antybiotyk i kazał bez gadania oszczędzać się, odpoczywać i takie tam inne. Cóż… Zaleceń trzeba przestrzegać, aby nie pojawiły się później żadne komplikacje. Co zdarza się przy zaniedbaniach i brawurowym podejściu do osłabionego organizmu.
Sami jednak wiecie, że pomimo wolnego od życia codziennego, jakie wiąże się z chorobą, z uzasadnionym lenistwem i oszczędzaniem się, w końcu przychodzi i znudzenie tym przymusowym odpoczynkiem. Nie wiemy już jak mamy leżeć, bo nam niewygodnie. Brakuje nam wyjścia z łóżka i z domu. Czujemy, że chętnie wyszlibyśmy do ludzi. Bo przecież ile można chorować? Nie wyrywajcie się jednak za szybko. Odpowiedź jest bardzo prosta. Tyle, ile trzeba, aby wyzdrowieć. Nie mniej, nie więcej. Należy wiec uzbroić się w cierpliwość i nie lawirować swoim zdrowiem, a nawet życiem. Najlepiej, kiedy już minie czas wskazany przez lekarza, czy też poczujemy moment, kiedy wydaje nam się, że wszystko jest w porządku, udajmy się na wizytę kontrolną. Niech pan doktor fachowym okiem oceni, czy jesteśmy już gotowi na powrót do życia, społeczeństwa i normalnej codzienności. Miejmy pewność, że nie wrócimy znowu za chwilę do łóżka, że nie nabawimy się niepotrzebnie komplikacji. Jak już mamy zielone światło, jak lekarz określił, że wszystko gra z naszym zdrowiem, zapewnijmy sobie odpowiednią ochronę. Właściwa dieta, bogata w warzywa, owoce, składniki mineralne i witaminy, odpowiednia ilość snu, mało stresów, jeśli to tylko możliwe, a również i ruch. Rekreacja lub sport. Właściwie dotleniony i usprawniony organizm nabiera naturalnej ochrony. Jest silniejszy, jędrniejszy i bardziej odporny. Wedle zasady, ze lepiej zapobiegać niż leczyć.
Dbajcie o siebie. Choroba to nic przyjemnego. Nieważne ile trwa, ile wolnego mamy. Nasze ciało to nasza świątynia. Skarb, który mamy najcenniejszy. Nie będzie powiedziane na wyrost – badajcie się, sprawdzajcie wszystko co was niepokoi. Bądźcie czujni. Organizm odwdzięczy nam się z pewnością.

Renta

Renta

Nie każdy z nas doczeka niestety emerytury. Często jest tak, że trzeba zrezygnować z pracy jeszcze za nim przysługuje nam szansa przejścia na emeryturę. Zdarzają się przecież różne wypadki losowe, które sprawiają, że nie jesteśmy zdolni do pracy.

W takich przypadkach przysługuje renta. Jest ona zazwyczaj nieco niższa od emerytury. To ile wynosi renta, zależy od wielu czynników, przede wszystkim od naszego stażu pracy, ale nie tylko. Zazwyczaj jej wysokość jest jednak bardzo niska i pozwala ledwie co się utrzymać.
Renciści często narzekają, że ich miesięczna wypłata jest zbyt mała, aby mogli żyć godnie, na odpowiednim poziomie. Przecież muszą za coś opłacić rachunki, kupić jedzenie, a często też wykupić leki, bo renciści, to zazwyczaj osoby schorowane.

Nie mogą podjąć pracy, ze względu na swój stan zdrowia, mimomimo że często bardzo by tego chcieli. Czas upływa im głównie na wizytach u lekarzy specjalistów.

Dostać rentę wcale nie jest łatwo. Trzeba stawić się przed specjalną komisją, która stwierdzi, czy faktycznie przysługuje nam renta, czy też nie. Renty nie są przyznawane tak po prostu, bez żadnego powodu i nie dostanie jej każdy, kto by tego chciał. Komisja, która orzeka o przyznaniu renty, zazwyczaj jest bezlitosna i nie przekonują ją żadne subiektywne argumenty, Liczą się fakty i przede wszystkim dokumentacja lekarska, która potwierdza niezdolność danego obywatela do pracy.

Renciści często mogą korzystać z dodatkowych ulg, przykładowo ze zniżki na bilety komunikacji miejskiej. Przysługuje im bilet z odpowiednią ulgą tak jak przykładowo uczniom czy też studentom.

Przejście na rentę mogłoby się wydawać czymś dobrym i pożądanym. Bo przecież dostajemy pieniądze, a nie musimy pracować – zupełnie tak jak na emeryturze, tylko trochę wcześniej, kiedy nie osiągnęliśmy jeszcze wieku emerytalnego. Jednak to tylko z pozoru wydaje się takie idealne. Jak zostało wspomniane – renciści, to zazwyczaj udzie schorowani, więc większość pieniędzy, które dostają z renty, muszą jednak przeznaczyć na leki. To, co im zostaje, wystarcza często na bardzo skromne życie, na poziomie, którego raczej nikt im nie zazdrości.

Emerytura wydaje się lepszą sytuacją. Przechodzimy na nią zasłużenie, po wielu latach pracy. Oczywiście, często też zdarza się, że emeryci są już schorowani i ledwie co doczekują dnia, w którym przechodzą na emeryturę. Jednak emerytura, w porównaniu do renty, jest zazwyczaj znacznie wyższa. Czasem też emeryci, są jeszcze w pełni sił i mogą korzystać z życia pełną parą. Dalekie podróże, nowe odkrycia kulinarne, czy też długie godziny spędzone na zabawie z ukochanymi wnukami – to tylko niektóre z licznych zajęć szczęśliwych emerytów. Emerytura może być pięknym czasem, zasłużonego odpoczynku. Nie wszyscy emeryci muszą być schorowani i wielu z nich ma jeszcze wiele sił i energii na odkrywanie na nowo świata. To piękne, kiedy starsi ludzie cieszą się życiem i korzystają z niego pełnymi garściami. Emeryci często doceniają życie bardziej, niż którykolwiek, młody człowiek.

Zarobki kierownika budowy.

Zarobki kierownika budowy.

Mniej więcej 1/3 całego życia człowieka spędza w pracy. Dlatego warto wybrać sobie taką pracę na całe życie, która będzie przynosiła satysfakcję i samozadowolenie dla człowieka, ponieważ spędzić większość swojego życia na pracy, której się nawet odrobinę nie lubi to istny koszmar.
Przed wyborem kierunku kształcenia warto wziąć pod uwagę kilka kwestii związanych z naszym wyborem. Do tych czynników, które warto wziąć pod uwagę zanim rozpocznie się ścieżkę kariery należą: upodobania, popyt na rynku pracy, wynagrodzenie, predyspozycje zawodowe. Zatem jak widzimy nie liczy się tylko chęć i zapał do pracy ale także wiele innych czynników, nawet to jak dużo możemy zarobić dzięki wykonywaniu takiej pracy, ponieważ trzeba żyć realnie i potrafić ocenić czy taki rodzaj pracy pomoże nam wyżyć na takiej poziomie jaki nam się marzy.
Budownictwo jest jednym z bardziej obleganych kierunków studiów. Po ich zakończeniu można starać się zostać kierownikiem budowy. Jednak ile zarabia kierownik budowy? Czy jest to wystarczająca płaca, która pomoże w pokryciu wszystkich rzeczy potrzebnych do życia. Czy opłaca się zostać kierownikiem budowy? Czy obowiązki i odpowiedzialność, które należą do kierownika budowy są adekwatne do wynagrodzenia jakie otrzymuje kierownik budowy?
Średnia krajowa dla przedstawicieli zawodu kierownik budowy została wyliczona na kwotę 7 tysięcy złotych brutto. Dodatkowymi plusami na jakie mogą liczyć kierownicy budowy to telefon służbowy i samochód. Jednak na takie benefity mogą liczyć w prywatnych firmach lub niekiedy i w państwowych.
Oczywiście nie każdy kierownik budowy tyle zarabia, ponieważ wszystko uzależnione jest od takich czynników jak: wielkość firmy, kapitał firmy, wykształcenie, staż pracy, region zatrudnienia. Te wszystkie czynniki mogą sprawić, że dany kierownik budowy będzie zarabiał nawet o kilka tysięcy mniej niż podany uśredniony wynik lub nawet o kilka tysięcy więcej, ponieważ jest to tylko i wyłącznie kwota uśredniona. Zatem znaczy to tyle, że jest wielu kierowników budowy, którzy zarabiają więcej lub mniej.
Za co kierownik budowy otrzymuje wynagrodzenie? Co należy do obowiązków kierownika budowy?
Kierownik budowy na budowie odpowiedzialny jest za kierowanie procesem budowy zgodnie z wymogami Prawa Budowlanego, nadzorowanie pracy podległych pracowników, uczestniczenie w pracach przygotowawczych do budowy, kontrola jakości wykonywanych prac, zapewnienie odpowiednich warunków BHP.
Podsumowując praca kierownika budowy jest to bardzo odpowiedzialna praca, ponieważ kierownik budowy od początku do końca musi kontrolować cały przebieg prac, które odbywają się na danym placu budowy. Jeżeli coś pójdzie nie tak albo przydarzy się komuś nieszczęśliwy wypadek, wówczas pośrednio lub bezpośrednio odpowiada za to właśnie kierownik budowy. Zatem warto się także zastanowić pod tym względem czy jesteśmy w stanie wziąć na siebie taki ciężar odpowiedzialności za innych ludzi i za szereg czynności, które muszą odbywać się zgodnie z obowiązującymi prawami a niekiedy tak nie jest.

Wszystko na temat świadczenia emerytalnego

Wszystko na temat świadczenia emerytalnego

Emerytura jest to świadczenie wypłacane osobom, które osiągnęły odpowiedni wiek jaki określany jest ustawowo i przepracowały odpowiedni okres, który są w stanie udowodnić dostarczając odpowiednie dokumenty do ZUS, który jest instytucją wypłacającym to świadczenie.
Ma na celu zabezpieczenie osób starszych, które ze względu na wiek nie są w stanie już pracować.
Są jednak wyjątki od tej reguły, ponieważ rząd pracuje nad ustawą, zapewniającą matkom powyżej 4 dzieci, wypłacenie najniższej emerytury tzn muszą spełnić tylko jeden z warunków, a mianowicie osiągnąć wiek emerytalny, ale ze względu na wychowywanie dzieci uniemożliwiające prace w latach przeszłych nie muszą mieć przepracowanych ustawowych lat pracy. Jest to bardzo dobre wyście, ponieważ takie kobiety w końcu mogą spać spokojnie i nie martwić się o przyszłość i środki na jej finansowanie.
Standardowo, aby móc ubiegać się o wypłacenie świadczenia emerytalnego to kobieta musi mieć ukończone 60 lat i przepracować w swoim życiu 20 lat, które musi udokumentować, natomiast mężczyzna musi mieć ukończone 65 lat i przepracować 25 lat.
Kiedy emeryt narobił sobie w przeszłości długów to mimo, że świadczenie jest bardzo niskie komornik może go dosięgnąć.
Ile komornik może zabrać z emerytury?
Emerytura to najpopularniejszy sposób na ściąganie długu z dłużnika.
Jednak ustawa określa kwotę wolną od potrąceń i komornik nie ma prawa nam wszystkiego zabrać. Musi zostawić środki zapewniające dłużnikowi przeżycie.
Wcześniej komornik musiał zostawić dłużnikowi 50 % wysokości minimalnej emerytury czy renty, jednak teraz ze względu na wzrost najniższej pensji minimalnej ta kwota zwiększyła się na korzyść dłużnika i obecnie komornik ma obowiązek zostawienia 75 % emerytury minimalnej.
Minimalne świadczenie wynosi 1000 złotych brutto co na rękę daje nam kwotę 853,84 zł, więc kwota jaką musi zostawić nam komornik to w 2018 roku już 640,38 zł (75%).
Komornik jednak może zająć każdą nadwyżkę od kwoty 640,38 zł, jednak to też narzuca nam ustawa i nie może zabrać więcej niż 25% wysokości emerytury.
Jak widać zmiany są korzystne dla dłużników jednak i tak są to małe kwoty, które komornik nam pozostawia. Jeśli emeryt sam się utrzymuje to nie ma szans, żeby za pozostawioną kwotę się tak na prawdę utrzymał nawet jeśli nie kupuje leków i innych niezbędnych rzeczy, które są często do przeżycia niezbędne.
Warto skontaktować się z komornikiem i wynegocjować inne możliwości spłaty np dobrowolne niższe raty (jednak całkowity czas spłaty długu się zwiększy ) , ale my zyskamy miesięcznie większe wpływy, które komornik będzie nam zostawiał, a często to jedyna możliwość na zapewnienie sobie przeżycia.
Jeśli dług powstał w banku to warto napisać pismo, albo iść do niego osobiście i opisać swoją ciężką sytuację. Czasem banki chcą iść na rękę, bo komornik działa w ich imieniu. To główny wierzyciel może znaleźć dla nas rozwiązanie dzięki, któremu my dług spłacimy, ale dla naszego portfela będzie to mniej dotkliwe i bolące każdego miesiąca, tym bardziej, że często jest szansa się dogadać.

Jakie są najpopularniejsze subkultury młodzieżowe?

Jakie są najpopularniejsze subkultury młodzieżowe?

Człowiek może robić ze swoim ciałem, co mu się żywnie podoba. Ma do tego pełne prawo i nikt mu nie może tego zabronić. Jedni wolą mieć szczupłą i zgrabną sylwetkę, innym nie przeszkadzają wałeczki tłuszczyku, bo czują się z nimi dobrze. Ponadto uważają, że kochanego ciałka nigdy za wiele. Podobna swoboda panuje w kwestii ubioru. Jedni lubią szykowne i eleganckie stroje. Często są w stanie wydać na nie spore sumy pieniędzy, gdyż uważają, że jak Cię widzą, tak Cię piszą. Drudzy z kolei nie przywiązują do niego wagi. Są przekonani, że to nie szata zdobi człowieka. Obie opinie są równoważne i nie ma sensu się spierać, który pogląd jest lepszy.

Zwłaszcza nastolatki luźno podchodzą do tematu mody i stylu bycia. Im nieobce są przecież subkultury. W ich strukturach panuje istny miszmasz kulturowy. Tacy skini na przykład nie dość, że golą się na łyso, to jeszcze chodzą ubrani wyłącznie w dresy. Do tego mają ciężkie buty, które potocznie nazywa się glanami. Spotkać takiego typa w ciemnej alejce, to z pewnością nic przyjemnego. Po pierwsze dlatego, że jest to typowy mięśniak, który nie wzbudza zaufania. Po drugie tacy osobnicy to zazwyczaj łobuzy, którzy napadają na przechodniów. Robią to dlatego, że zrabowane pieniądze są im potrzebne na alkohol i inne używki. Ich ofiarami są ich rówieśnicy, najczęściej to uczniowie szkoły średniej. Nawet powstało specjalne określenie tego procederu, brzmi ono skroić kogoś na ulicy.

Jest jeszcze mnóstwo subkultur młodzieżowych. Równie popularni co skini są heavymetalowcy. Łatwo ich rozpoznać, bo mają długie włosy i ubierają się przeważnie na czarno. Noszą również na szyjach łańcuchy, które z pewnością nie są rodzajem biżuterii. Zwolennicy tej formacji są raczej buntowniczo nastawieni do świata. Wynika to raczej z ich światopoglądu i przyzwyczajeń. Wpływ na ich psychikę może mieć też muzyka, której są zwolennikami. Jak nie trudno się domyślić ich ulubionym gatunkiem muzycznym jest heavy metal. Muzyka ta jest przesiąknięta wrogością i nienawiścią i ma pesymistyczny stosunek do świata. Nie oznacza to jednak, że jej fani to bandyci, wręcz przeciwnie. Może wyglądają dość ponuro i złowieszczo, lecz nie robią nikomu krzywdy i są raczej pacyfistycznie usposobieniu. Rodzaj muzyki, której słuchają, pomaga im jedynie w pozbyciu się negatywnych emocji.

Sprawa wygląda zupełnie inaczej w przypadku satanistów. Na pewno nie jest to formacja pokojowo usposobiona do świata. Wyznawcy szatana potrafią być bardzo sadystyczni. Widać to zwłaszcza wtedy, gdy składają ofiary swemu mistrzowi. Niczemu niewinne zwierzęta są zabijane, bo tak nakazuje rytuał. Sataniści oprócz tego, że są ubrani na czarno to mają jeszcze złowieszcze tatuaże. Motywem przewodnim tych malowideł jest goła czaszka lub skrzyżowane dwie kości. Ile kosztuje zrobienie tatuażu? To nie są zbyt duże koszta. Każdy małolat chcący udawać satanistę może sobie na niego pozwolić. Problem polega na tym, że zabawa w wyznawcę diabła może mu się znudzić, a szpetny tatuaż zostanie na całe życie. Tak naprawdę prawdziwi szaleńcy opętani przez diabła zdarzają się niezmiernie rzadko.

Jakie rozrywki cieszą milionerów?

Jakie rozrywki cieszą milionerów?

Bogaci ludzie mają różne dziwne kaprysy, ale kto im tego zabroni. Mogą robić, co im się żywnie podoba, bo mają na to pieniądze. Oni nie przejmują się każdą złotówką, ponieważ wydawanie gotówki to dla nich dobra zabawa, a nie środek do osiągnięcia celu. Jakie dziwne pomysły mają miliarderzy? Pierwszy z brzegu przykład to ślub w lodowej jaskini. To dość dziwne miejsce na ceremonie zaślubin, jednak trzeba przyznać, że pomysłodawcę poniosła ułańska fantazja. Uroczystość w lodowej scenerii, gdzie dookoła żyją jedynie renifery, to na pewno jeden z bardziej szalonych pomysłów.

Inny to posiadanie domowego SPA. Na ten cel trzeba przeznaczyć mnóstwo środków, a do tego przemodelować strukturę pomieszczeń niemal całego domu. Jednak dla nowobogackich to żaden problem. Posiadają oni zazwyczaj więcej niż jedną posiadłość. W związku z tym mogą na czas remontu wyprowadzić się gdzie indziej. Nie muszą przejmować się pyłem, hukiem, brudem i obecnością obcych w swoim domu. Prace wykończeniowe również posuwają się błyskawicznie, bo czuwają nad tym wykwalifikowani specjaliści. Bogaty zleceniodawca jedyne czym się przejmuje to termin zakończenie terminu prac. On chciałby już móc oddać się zabiegom rozluźniającym i upiększającym jego ciało. A to, że mógłby to robić na co dzień w zaciszu swojego domu to dla niego niewielki bonus.

On może sprowadzić najlepszych masażystów i zażądać od nich, by zaserwowali mu zabiegi na najwyższym światowym poziomie. Teraz do łask powróciło nagrzewanie gorącymi bańkami. To poprawia ukrwienie całego organizmu i rozszerza pory, przez co skóra staje się mniej napięta i bardziej wygładzona. Innym relaksującym zabiegiem jest masaż z użyciem gorącej czekolady. Rozprowadza się ją po całym ciele, a następnie mocno wciera we wszystkie członki. Robi się to po to, by napięte mięśnie trochę się rozluźniły. Dotyczy to zwłaszcza ramion, szyi i barków. Taki pacjent nie dość, że czuje się całkowicie zrelaksowany, to jeszcze przyjemnie pachnie. Można powiedzieć, że nadaje się do schrupania.

Milionerzy mają również wyszukane smaki i gusta kulinarne. Na ten cel są skłonni wydać naprawdę ogromne sumy. Ich ulubionym specjałem jest kawior, który jest bardzo drogim i rzadkim przysmakiem. Trufle także należą do dań, za które ludzie na poziomie wprost przepadają. To nic innego jak grzyby, lecz są one mało spotykane, a ich znalezienie to czasochłonne i żmudne zajęcie. Do ich poszukiwań używa się leśnych zwierząt, a konkretnie dzików. Mają one doskonały węch i potrafią wydobyć trufle, nawet gdy są ukryte głęboko pod ziemią.

Bogacze lubią również wyścigi konne. W tym celu kupują konia wyścigowego i odpowiednio o niego dbają. Takiemu championowi nie może niczego zabraknąć, a jego formę fizyczną dba cały sztab ludzi. Ile kosztuje utrzymanie konia? To bardzo duży wydatek, bo trzeba co miesiąc płacić za wynajem boksu i opiekę stajennego. Ten człowiek dba, by koń był najedzony i miał stały dostęp do wody. Oprócz niego trzeba zapłacić dżokejowi, który będzie dosiadał wierzchowca. Musi on co dzień trenować z koniem, by ten nabrał wprawy. Także taki koń to drogie hobby.

Dziecko i sen

Dziecko i sen

W momencie, kiedy rodzi się dziecko, rodzice najczęściej oczekują na jego pierwszy krzyk, a co za tym idzie pierwszy oddech „po tej stronie brzucha”. Po tym, jak położna zmierzy i zważy noworodka, trafia on w ramiona świeżo upieczonej mamy, gdzie dostaje pierś, z idealnie dopasowanym do swoich potrzeb pokarmem. Z napełnionym brzuszkiem zasypia. Przez pierwszy miesiąc swojego życia, czyli tak zwany okres noworodkowy, dni mijają dziecku głównie na jedzeniu i spaniu. Może ono przespać nawet 18-20 godzin na dobę, najczęściej jedząc co około trzy godziny. Wraz z wiekiem okresy czuwania wydłużają się, a czas snu ulega skróceniu. Odpowiedzią na pytanie ile śpi 2 miesięczne dziecko jest już dość szeroki zakres godzinowy, gdyż może ono spać od 11 do 15 godzin. Rozbieżność ta zależy od wielu czynników, między innymi od wrodzonych predyspozycji organizmu. Dziecko, które skończyło już rok, śpi około 13 godzin.

Sen jest niezwykle ważnym elementem rozwoju, a także zapewnia organizmowi zdrowie. W tym czasie, przez przysadkę mózgową, wydzielany jest hormon, który nazywa się hormonem wzrostu. Umożliwia to wzrost dziecka aż o około 25 centymetrów w przeciągu pierwszego roku życia. W samym mózgu tworzą się w tym czasie połączenia między neuronami.

Niezwykle ważne jest to, aby rodzice dbali o sen swojego maluszka, ponieważ dbają tym samym o jego zdrowie. Sprzyjają temu rytuały wprowadzone w życie i stosowane każdego dnia. Polegają one na ustaleniu odpowiedniej kolejności czynności wykonywanych przed uśpieniem potomka. I tak na przykład przed nocnym snem pierwszym elementem może być zabawa z dzieckiem, jednak dostosowana do jego wieku i stopnia zmęczenia. Paradoksalnie, im bardziej będzie zmęczone, tym trudniej może mu być zasnąć. Następnie kolacja, po której nadejdzie pora na wieczorną, ciepłą kąpiel, która spowoduje wyciszenie. Przed samym snem warto przeczytać dziecku książkę. Wzmocni to więź między nim a rodzicami, a także będzie elementem mającym na celu dalsze wyciszanie. Po zakończeniu wszystkich czynności nadejdzie pora usypiania. Powtarzanie tego rytuału za każdym razem pozwoli dziecku wytworzyć ciąg logiczny, dzięki któremu będzie wiedziało, co go czeka w niedługiej przyszłości. Z każdym kolejnym dniem zasypianie będzie łatwiejsze, a sen nadejdzie szybciej.

Należy jednak pamiętać o tym, że stwierdzenie, że dziecko powinno spać w ciągu doby kilkanaście godzin, nie oznacza, że w tym czasie nie będzie się budzić, nawet w ciągu nocy. Fazy snu dziecka, które ma kilka tygodni, wynoszą około 50-60 minut, to znaczy, że po tym czasie może się obudzić. Z czasem jego organizm nauczy się samodzielnie zapadać w dalszy sen, jednak początkowo może być niezbędne pogłaskanie, przytulenie czy noszenie na rękach do momentu, aż zaśnie. W ciągu dnia tyle właśnie mogą trwać drzemki dziecka.

Sen pomaga w prawidłowym rozwoju, dziecko wyspane jest zdrowsze, silniejsze, ma więcej energii. Zmęczenie wpływa negatywnie na jego organizm, a także powoduje marudzenie, a czasem agresję. Dlatego należy zadbać o dobry sen własnego dziecka.

Mutacja- pierwszy objaw męskości

Mutacja- pierwszy objaw męskości

Okres dojrzewania to czas, w którym dziewczynki i chłopcy zaczynają zasadniczo różnić się od siebie. Dziewczynkom zaczynają rosnąć piersi i dostają pierwszej w życiu miesiączki. Chłopcom z kolei zmienia się barwa głosu i zaczynają szybciej rosnąć. Tak to już jest urządzone, że w początkowych latach życia to panie rosną znacznie szybciej od panów. Jednak gdy dostaną miesiączki- ich wzrost ulega zahamowaniu. Skutki tego widać dopiero w dorosłym życiu, bo to zazwyczaj mężczyźni są sporo wyżsi od kobiet. Pomimo tego, że wolniej się rozwijają fizycznie przynajmniej na początku, są w stanie dogonić, a nawet przegonić wysokie rówieśniczki. Jak zmienia się dziewczynka, a jak chłopiec w okresie dojrzewania?

Dziewczynki jak już wcześniej nadmieniono, dostają miesiączki. Pierwsze krwawienia nie są obfite, lecz zdarzają się nieregularnie. W związku z czym okres nie musi występować co miesiąc. Może dojść do jego zatrzymania, co skutkuje tym, że nastolatka może odczuwać takie dolegliwości jak silny ból brzucha, zawroty głowy i ogólne osłabienie, pomimo tego, że plamienie nie wystąpiło. Może się też zdarzyć, że uderzy ono z podwójną siłą, bo będzie bardziej obfite niż przedtem. W takim wypadku istotne jest, by dziewczynka miała przy sobie odpowiedni zapas podpasek. Nie jest rzeczą przyjemną, gdy w wyniku miesiączki spodnie ubrudzą się krwią. Nie dość, że jest to krępujące to jeszcze bardzo niehigieniczne.

Nastolatki podczas dojrzewania nabierają typowo kobiecych kształtów. Wiąże się to przede wszystkim ze wzrostem wagi i ogólną tężyzną fizyczną. Biodra dziewczyn stają się szersze i bardziej zamaszyste. Również miednica ulega zmianom, to naturalne, gdyż te części ciała muszą nabrać masy, by móc potem wydać potomstwo na świat. Zmiany hormonalne i fizyczne kobiety są tak zaprogramowane, żeby ułatwić jej ewentualne macierzyństwo. U chłopców zmienia się przede wszystkim ton i barwa głosu. Ich dziecięce głosiki zostają zastąpione silnym barytonem. Jednak zanim do tego dojdzie, najpierw jest mutacja. Jest to dosyć specyficzny proces. Młodzi mężczyźni pieją w tym okresie jak koguty. Oznacza to, że ich głos jest piskliwy i zniekształcony. Słychać go z oddali i brzmi trochę jak ten z bajki o kaczorze Donaldzie. Jednak to z czasem minie.

Ile trwa mutacja? To zależy, bo każdy przypadek jest inny. Jednak najczęściej ciągnie się ona nie dłużej niż rok lub dwa. Oznacza, że chłopiec powoli staje się mężczyzną. Innym objawem jest pojawienie się zarostu. Na początku jest on mało widoczny i słaby. Można go więc golić raz na dwa tygodnie. Z czasem staje się coraz twardszy i gęsty. Chłopcy również nabierają tężyzny fizycznej. W okresie dojrzewania rozrasta im się klatka piersiowa i obręcz barkowa. Stają się także wyżsi i coraz silniejsi. Jest to związane z tym, że z każdym rokiem przybywa im mięśni, z których mogą swobodnie skorzystać. Im również przydarzają się zmiany nastrojów, gdyż u nich także odbywa się burza hormonów. Choć jej nie widać, ona ma nie bagatelny wpływ na ich zachowanie.